Weblog van Gerbrand Bakker
Vla en bananen
Het was hier even stil, terwijl ik tot de 19e december mijn best deed iedere dag, het is immers de laatste maand van het jaar, een speciale maand, iets te plaatsen. De reden daarvoor is iets wat ik afgelopen maandagochtend eindelijk ben gaan doen, iets wat al jarenlang moest, maar waar ik huizenhoog tegenop zag. De kaakchirurg. Ik heb afgelopen nacht heel erg gedroomd over de chirurg en zijn assistent, een nachtmerrie was het, met grote spuiten (met niet genoeg verdovingsvloeistof), zagen, boren en scalpels. Is het mijn idee, nu, of gaan kaakchirurgen nauwelijks met hun tijd mee? Bij de tandarts is alles tegenwoordig state of the art, modern, fris. Bij de kaakchirurg staat een zwarte stoel en zijn nergens instrumenten te bekennen. Die halen ze pas te voorschijn als je met je hoofd onder een doek ligt. Mogelijk omdat de aanblik ervan de patiënt zou doen vluchten? In mijn droom, maar ook in het wakende leven, noem ik ze De Slagers van de Prinsengracht. Mensenlief, wat gaan die met een geweld te werk. ‘U bent een dapper man,’ zei de chirurg, en pas op de fiets naar huis, glibberend, de verdoving raakte al uitgewerkt, begreep ik wat hij bedoelde. Bij de apotheek kon ik niet praten, communiceerde ik met handbewegingen. Ik wist niet dat je zo beroerd kon zijn van het laten verwijderen van een verstandskies die plat ligt en weigert bovengronds te komen.Onnadenkend van mij is dat ik vorige week maandag bij mijn lieve tandarts al een ‘element’ had laten trekken. Op zich geneest die kant prima, maar eten is nog een probleem. Eten aan de ‘kaakchirurgkant’ is met de napijn die ik nu ondervind, iets waar ik niet eens over na kan denken. Al twee dagen eet ik geprakte bananen en vla. Drank drinken mag niet, roken eigenlijk ook niet, zojuist dronk ik mijn eerste kopje lauwe koffie. En overmorgen is het kerstmis! Daar had ik dus helemaal niet bij stilgestaan... |
Naar boven
| nieuws |
|
17-06-2010Winnaar IMPAC! 20-05-2010Shortlist Prix Cévennes |
