Gerbrand Bakker

Weblog van Gerbrand Bakker

Grossman, Möring, Bernhard en Annie

Ik ga niet tot nauwelijks naar lezingen van schrijvers. Dit na een aantal ‘negatieve ervaringen’ in het verleden. Misschien is het net als het niet lezen van boeken van mensen die je kent: als je dat doet, moet je er altijd iets van vinden en dat verstoort alleen de vriendschap maar. Gisteravond een uitzondering gemaakt. David Grossman werd in het Joods Historisch Museum geïnterviewd door Marcel Möring. Grossman is een collega bij Cossee en ‘s middags had ik ook al iets literairs gedaan, dus ik dacht: ik ga in één ruk door en ben waarschijnlijk op tijd thuis voor deel II van Bernhard, schavuit van Oranje. De hele zaal zat tjokvol Joodse dames, voornamelijk uit Amsterdam-Zuid, want de naam van boekhandel Van Rossum viel zo her en der. Veel te assertief schreeuwden ze vanaf de achterste banken na enkele woorden van Möring dat ze er “niks van verstonden. Harder!” Een vrouw voor me kreeg haar mobiel niet uit en gooide even later haar koffiekopje stuk, waarna ze ook nog de scherven ging opruimen. Soms verstond ik iets van wat er op het podium gezegd werd, soms werd ik een beetje bozig. Dat nam ik mezelf kwalijk, maar ik kon het niet helpen. Ik ben namelijk nogal voor de Palestijnen (meer gevoelsmatig dan onderbouwd door harde argumenten) en dan is zo’n lezing in het spreekwoordelijke hol van de leeuw best, nou ja, heikel. Het duurde niet erg lang. Grossman is een zeer aimabel mens. Er werden enorm veel boeken verkocht. Ik was vijf minuten voor Bernard begon thuis. Een serie die ik tussen twee haakjes veel geslaagder vind dan Annie, waarin mensen om de haverklap in gebrekkige zang en krukkige dans uitbarsten. Dus voortaan ben ik op zondagavond vrij. De komende twee maandagavonden niet.

dinsdag 12 januari 2010
» reageer « » reacties (8) « » stuur door « » printvriendelijk « » link «

Reacties:
[verbergen]

AvA:

Leuk dat je (shaken - not stirred) op tijd thuis was om Benno jr en sr te volgen.

dinsdag 12 januari 2010

Jan:

De netcoordinator heeft zitten slapen; met een beetje fantasie zijn die twee series gemakkelijk samen te voegen. Een koningin achter een tikmachine, een zingende Bernard...

dinsdag 12 januari 2010

gerb:

En Daan Schuurmans als verbindende factor...

dinsdag 12 januari 2010

Inge:

Ja Benno vind ik ook leuk, al zien de actuers er wat typisch uit. Het komt over alsof ze express 'lelijk' gemaakt zijn.
Aan Grossman heb je toch wel een goeie als het over de nuance Israël/Palestina gaat?
@ Jan: Goeie tip van je. Maar dan moet men wel dat zingen en dansen weglaten. Bij Ja zuster, nee Zuster vond ik het leuk. Maar toen was ik 10 of zo.

dinsdag 12 januari 2010

Bart:

Ik vind de zang en dans in 'Annie' juist ontzettend léuk. Als ik een dag later naar 'Bernhard, schavuit van Oranje' kijk, dan verwacht ik ieder ogenblik een zingende Maxima of jonge Bernard - maar nee...

dinsdag 12 januari 2010

Ineke:

Televisie kijk ik niet; bij Grossman was ik wel, gisteravond, in Nijmegen. Ik lees zijn boeken heel graag. Grossman is niet: 'in het hol van de leeuw.' (zijn publiek in Amsterdam was dat misschien wel meer dan het publiek gisteravond.) Grossman wil een oplossing voor de beide volken, hij wil een einde aan 'overleven' van beide volken; gisteravond zei hij zoiets als: we maken ruzie wie het meeste getraumatiseerd is: 'wij' door de shoa of de Palestijnen door ons.
Zijn boek Leeuwenhoning (over Simson) was voor mij - als voormalig protestantse - een weldaad om te lezen, alsof je een poetische psychoanalyticus leest.
'Je bent mijn mes' heb ik verslonden, zoals ik elk boek van Duras verslond.
'Mag je over de shoa schrijven?' vroeg de interviewer - filosoof geloof ik - hem. Er is namelijk een richting die vindt dat dat niet mag en er is een richting die vindt dat dat mag. Ik hoorde het antwoord vagelijk, Grossman vindt dat je 'het in de ogen moet kijken,' zelf was ik terug in de tijd. Mijn zwager maakte foto's van een barende koe, deze stond buiten aan de paal gebonden; mijn moeder vond dat hij die foto's niet had moeten maken. 'Je maakt geen foto van iets wat lijdt.' Ik vond toen dat mijn moeder gelijk had en tegelijkertijd voelde ik mij gisteravond heel menselijk terwijl ik naar David Grossman luisterde.

woensdag 13 januari 2010

gerb:

Jij hebt gelijk hoor, Ineke. Grossman is een vreedzaam mens die beide kanten beschouwt. Ik ben het, het is míjn probleem.

woensdag 13 januari 2010

ted:

Het was een gotspe geweest als Grossman had gezegd dat-ie géén oplossing voor de beide volken wil.

woensdag 13 januari 2010

Naar boven