Weblog van Gerbrand Bakker
Sporen
Wat ik erg mooi vind, is dat elk mens een spoor achterlaat tijdens zijn of haar leven. Een virtueel spoor in de herinnering van andere mensen, maar vooral een spoor in tastbare dingen. Een van de raarste voorbeelden daarvan was dat Leonard Zuiderwijk en ik – in de rol van rechter en griffier in De ter Dood Veroordeelde Toeschouwer van Matei Visniec – tijdens het spelen onze eigen namen opzochten in de Uitkrant. We wisten zélf op dat moment precies waar we waren, terwijl er een zaal vol mensen naar ons zat te kijken. Sporen: artikeltjes in plaatselijke kranten, een foto van iemand anders, waar jij per ongeluk in een hoekje te zien bent, je naam in een blad, je naam op een uitreksel van de burgerlijke stand, je naam op een kunstwerk in Verzorgingstehuis Sint Jacob. Ik vind dat mooi, omdat het wezen van een spoor is dat je het terug kunt vinden.Er zijn grote dingen (een boek in een boekwinkel, prachtige recensies in Duitse kranten), maar er zijn ook kleine en onverwachte dingen. Een voorbeeld van het laatste is de bijgaande afbeelding, die ik in Irfan View gefotoshopt heb. Het is een klein deel van een toegangskaartje voor de Jaap Eden ijsbaan. Op de foto zijn Richard de Waard (de maker van deze website) en ik te zien. Duizenden mensen hebben dit kaartje – waarschijnlijk zonder het te bekijken – gekocht, en bij vele mensen zal het thuis nog ergens rondslingeren. Totaal veronachtzaamd. Iemand, geen flauw idee wie, heeft zonder dat wij het merkten een foto genomen. En nu is het een spoor waarop ik – voor iemand die er op naar zoek wil of is – terug te vinden ben. Maar voor iemand die er niet naar op zoek wil of is, een totaal nutteloos stukje papier. |
Naar boven
| nieuws |
|
17-06-2010Winnaar IMPAC! 20-05-2010Shortlist Prix Cévennes |
