Google
www www.gerbrandsdingetje.nl

Weblog van Gerbrand Bakker

Paarden, Ros, Hek en met moeite weggekregen lasagne
Ik heb het wezen van een sjiiet, zei mij ooit iemand in Teheran, omdat ik iets geschreven had dat ging over een slagveld met sneeuw en onder de sneeuw de contouren van dode paarden, maar één paard leefde nog, vandaar de titel Het zijn altijd de paarden die overblijven. Ik weet niet wat dat precies betekent, maar toch ga ik me er aan vasthouden. Vandaag en morgen.
Martin Ros stond vrijdagnacht op het antwoordapparaat. Hij had al vaker gebeld, en nu sprak hij maar in. Om het kort te houden: wel degelijk had hij in de jury gezeten en wel degelijk kende hij reeds de waarde van Boven. Hij ontdekte het boek niet pas maanden later. Dus dat is ook opgelost. Wel lullig dat ik niet thuis was, want om hem te kunnen bedanken voor zijn reactie moet ik eerst weer contact zoeken met Mieke van der Weij, die hem dan weer zou moeten inseinen, waarna ik nog zijn telefoonnummer niet heb, zodat ik tóch weer bij de telefoon moet zitten om hem live te spreken, enzovoort. Ik hoop dat hem via dit dingetje mijn dank bereikt.
Hiernaast een opmerkelijke foto, die ik stal van de website van Boekhandel Schimmelpennink, in ruil waarvoor ik de bedrijfsnaam rood aanklikbaar maakte. De foto staat op de pagina ‘gespot’, en mijn smoelwerk is daar ook te zien, vlak nadat ik schijnbaar vijf campari’s dronk en een dikke reefer rookte, gewoon overdag. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat hier om Youp van ’t Hek. Nee, zelfs om Youp gaat het niet, het gaat om het boek dat hij in de knuist knelt. Kijk eens goed, beste dingetjianen, is dat niet dat boek met die wilde eenden? Is dat niet de avondzonbruinoranje pendant van de blauwe Boven? Jawel: Youp van ’t Hek heeft Perenbomen bloeien wit aangeschaft!
Morgen D-Day. Afgelopen donderdagavond liep ik een jurylid langs het lijf en ik raakte volledig in paniek! Wat moest ik doen? Kon of mocht ik hem de hand schudden? Deed ik of hij (en ik) lucht was (waren)? Bibberend van allerlei conflicterende emoties at ik mijn lasagne, terwijl hij tien meter verderop aan de bar deed of hij mij niet zag (denk ik, of zag ik dat nou toch verkeerd?). Wat een rare wereld is dit toch...

Nb: hier nog een opiniërend stuk, en wel één dat mij zeer aanstaat.

Nb2: toen ik gisteren langs ging bij mijn tafelheer van morgen, zat-ie doodleuk Tirza te lezen!


Naar boven
nieuws
17-06-2010Winnaar IMPAC!
20-05-2010Shortlist Prix Cévennes

gerelateerd:
Tæge fjerner
A.S. BYATT (Uit: De Groene Amsterdammer, jrg. 134, nr.20)
Franse en Amerikaanse toestanden (Nederlandse schrijver in het buitenland (8))
Paarden die nekken breken
Taal
Zondagavondmijmering (On the road (67))
Dordrecht (On the road (66))
Het kan niet altijd zomaar zomer zijn
Lapsnuitkevers en boeiende gierzwaluwen
On the road (nummer zoveel)
We zijn weer thuis
En nu is het écht voorbij (maar niet voor dieren natuurlijk)
Die heerlijke boekenweek is weer aangebroken (6)
Die heerlijke Boekenweek is weer aangebroken (5)
Die heerlijke Boekenweek is weer aangebroken (4)
Die heerlijke Boekenweek is weer aangebroken (3)
Die heerlijke Boekenweek is weer aangebroken (2)
Waarom ik van dieren hou
Dode dieren
Ooievaarsbeet
Poëzie en Amerikaanse omslag
Nederlandse schrijver in het buitenland 6 (On the road 63)
WILDZWIJNFILET (Uit: De Groene Amsterdammer, jrg. 132, nr. 30)
Zomerse aankondiging
2000 kinderen en één Lam (On the road (46))
Apen en Britse bespreking
Het Geloof (On the road (45))
Taai (On the road (33))
Fabuleren
Aanvulling op gisteren: nu niet Herman, maar het echte stiertje.
Opinie en padden
Verantwoording en stofzuigen
Gierzwaluwen, 'bepaalde stress-aandoening' en ficussen.
Boris & bureaustoel (on the road (6))
Sjaak
100.000 liter-koe
Gemene Mantsjoerijse kraanvogel
Hooi
Promotie (wanneer houdt zoiets op?)
The Raft (metaforisch te begrijpen voor de hele tekst)
Oor
Een fictief schaap is helemaal geen schaap
Vooruit, nog één schaap (omdat het Pasen is)
Over uitstellen en Angst
Nigeria?
Sok
 Uitleg »