Weblog van Gerbrand Bakker
Mail en meisje
Vorig jaar is de roman Dagboek van een slecht jaar verschenen, van John Coetzee. Daarin is een opmerkelijke, maar niet unieke vormgeving toegepast: er zijn drie verhaallijnen en die zijn niet in elkaar verweven, maar onder elkaar geplaatst. Als lezer heb je de keuze: lees ik de verhalen apart en begin ik voor elk nieuw verhaal weer bij het begin, óf lees ik ze tegelijkertijd? Best lastig, daar niet van, maar nu kreeg de uitgeverij de volgende mail:
Dames mijne heren,
Ik heb deze week het boek Dagboek van een slecht jaar van J.M. Coetzee van mijn moeder gekregen.
Zij heeft dit boek besteld bij de boekenclub.
Dit boek is niet te lezen, de bladzijden zijn opgedeeld in twee of drie gedeelten.
Dit is waarschijnlijk bij de drukker verkeerd gegaan.
Kunt u mij een goed exemplaar opsturen.
“En wat gaan jullie nu antwoorden?” vroeg ik.
“'Meneer, hieruit blijkt maar weer eens dat je nooit ofte nimmer een boek moet bestellen bij een boekenclub.'”
Net zei een meisjeskind “Dag meneertje koekepeertje” tegen me, op de trap. Ik dacht even na en zei: “Dag meisje koekeleisje.” Ik heb nog nooit een kind zó verbaasd zien kijken. En dan denk ik, ben ik nou echt de allereerste die op deze manier reageert?
|
Lotus:
Ja dus......koekemannetje! Fijn, dat je weer op de been bent.
woensdag 16 april 2008
Andrea:
Kun je Cossee niet voorstellen om deze teleurgestelde lezer die de moeite doet om een mail te sturen aan de uitgeverij en ongetwijfeld al voor veel vermaak heeft gezorgd - gratis en voor niks - behalve een keurige uitleg ook een exemplaar van een "goed" leesbaar boek uit hun fonds te sturen? Zou toch een aardig gebaar zijn.
Groetjes,
Andrea
woensdag 16 april 2008
gerb:
Dingetje, Andrea, dingetje!
(Er is natuurlijk een keurige mail teruggegaan en ook het aanbod van een 'andere Coetzee' is al overwogen.)
woensdag 16 april 2008
anoniem:
Ja joh, dat snap ik, dingetjes voor dingetje.
Ik moest aan een oude dame denken die ik een keer bij de kassa van Kriterion tegenkwam. Haar haren zaten in de war en ze had vlekken in haar gezicht toen ze stotterend tegen de loketstudent zei dat ze wel heel graag haar geld terug wilde hebben. Ze had een kwartier geprobeerd om "Magnolia" te kijken en het lukte haar gewoon niet. Geen probleem.
woensdag 16 april 2008
ted:
Hoogstwaarschijnlijk was het voor het meisje wel de allereerste keer dat iemand meisje koeleleisje tegen haar zei.
woensdag 16 april 2008
gerb:
Wie zei dat dan, Ted?
woensdag 16 april 2008
Bart:
Ik dacht al: wat een vreselijk ongelóófwaardig Dingetje! Wat goed trouwens, dat je zó op dat meisje reageerde. Ik vind het altijd héél erg moeilijk om op kinderen reageren...
woensdag 16 april 2008
gerb:
Hoho, Bart, alles is waargebeurd, hoor. Alleen schrijf ik niet de gehele afloop op, anders wordt het veels te lang!
woensdag 16 april 2008
ted:
Jíj toch?: 'Ik dacht even na en zei: “Dag meisje koekeleisje.”'
donderdag 17 april 2008
gerb:
Ja, koekeleisje, jij schreef koeleleisje.
O ja @Bart: jij bent daarvoor nog te jong, als je wat ouder bent, gaat zoiets (soms) vanzelf.
donderdag 17 april 2008
Jan:
Geinig, dat een stukkie over een zogenaamd onleesbaar boek reacties oplevert over een enkel woord.
donderdag 17 april 2008
ted:
Onvergeeflijk van me. Ik schreef zelfs: koelelijsje, maar zag nog juist op tijd dat het met een korte ei moest. Oef!
donderdag 17 april 2008
Tim:
Gesignaleerd bij "de Slegte" het zeer leesbare boek : Boven is het stil.
Zo'n prachtig boek breng je toch niet naar de Slegte, dat koester je.
donderdag 17 april 2008
Botte van Friesland:
Een koekeleisje is natuurlijk niets, vandaar. Een koekepeer daarente... ehm.
donderdag 17 april 2008
Monique:
Misschien was het wel geen meisje.
donderdag 17 april 2008
Naar boven
|
|
