Gerbrand Bakker

In het verslag van de winst van Federer op Murray, gisteren in NRC, las ik dit: “De Zwitser is de eerste vader in zeven jaar die een grandslamtoernooi wint; Andre Agassi deed dat in 2003 voor het laatst in dezelfde Rod Laver Arena.” Daarna kan ik de krant niet lekker meer doorlezen. Want als ik de kop Timmer op spelen reserve op 500 m zie, denk ik: goh, de eerste die in november een hielbeen breekt die dat voor elkaar krijgt! Wat is dat voor een lariekoek? Is er een wedstrijd gaande onder tennisvaders waar wij niets vanaf wisten? Is het een verdienste? De verdienste is dat de tennisser met de mooiste gestrekte backhand sinds Pete Sampras de Schot Murray in drie sets verslagen heeft. Niet meer, niet minder. O, ik zie nu dat het verslag is geschreven door een vrouw, Danielle Pinedo, dat is een soort Danielle Serdijn maar de eerste gaat over Sport en de tweede gaat over Literatuur. Ik ben trouwens wel mooi de eerste die na het drinken van twee koppen koffie hierover een blog schrijft, nadat ik er op Facebook, na één kop koffie, al melding van heb gemaakt. Dat doe ik omdat ik ’s ochtends altijd eerst andere dingen moet doen voor het echte werk begint; omdat het echte werk beangstigend is, weleens zou kunnen stokken. Ik zet een derde kop koffie. Het regent, het dooit, en waaien doet het ook, volgens mij is dit sinds 1967 de eerste wind uit het zuidwesten die opsteekt na een sneeuwbedekking die langer dan dertig dagen duurde.

dinsdag 2 februari 2010
» reageer « » stuur door «

Weblog van Gerbrand Bakker