Boeken van Gerbrand Bakker

Boven is het stil is in maart 2006 uitgekomen bij uitgeverij Cossee (Amsterdam).

November 2002. Helmer van Wonderen, een 55-jarige boer, ´doet zijn vader naar boven´. Hij haalt de woonkamer en de voormalige ouderlijke slaapkamer leeg, schildert de boel, koopt nieuwe spullen en begint te wachten tot zijn oude, zieke vader nu eindelijk eens sterft. Hoewel de boer zelf de veranderingen in gang zet, wacht hij af zoals hij al meer dan 35 jaar leeft: met zijn kop onder de koeien en zonder al te veel na te denken. Op een dag staat er in het donker iemand op de weg voor de boerderij, kort daarop materialiseert die ´iemand´ tot Riet, de vrouw met wie de verdronken tweelingbroer van de boer zou gaan trouwen. Niet veel later verschijnt haar zoon Henk - naamgenoot van Helmers dode broer - op de boerderij. Wat wil hij? En wat doet die mysterieuze bonte kraai in de kromme es in de voortuin? Alles wordt nauwkeurig in de gaten gehouden door buurvrouw Ada, die ook zo haar eigen motieven heeft. Haar twee zoontjes Teun en Ronald voorzien de gebeurtenissen van deskundig commentaar.

April 2003. Als de oude vader eindelijk sterft, is de boer in de maanden die voorbij gegaan zijn met enig tegenstribbelen steeds dichter naar hem toe gegroeid. Vaste waarden en aanspreekpunten in het leven van de boer - de oude veehandelaar, de jonge melkrijder - zijn inmiddels verdwenen; Ada, zijn buurvrouw, heeft een soort verraad gepleegd, en zijn omgang met haar twee zoontjes is akelig verstoord. De boer heeft Henk weggestuurd. Hij lijkt er ineens helemaal alleen voor te staan. Dan duikt een derde, onverwachte, figuur op uit het verleden. Het verhaal eindigt in Denemarken, het ´onbekende Noordland´ waarnaar de boer steeds meer is gaan verlangen.

Boven is het stil is een roman over een man die ontdekt dat hij het leven van iemand anders heeft geleefd en inziet dat het - misschien - ook anders kan. En een verhaal waarin ´over het hoofd gezien worden´ een belangrijke rol speelt. Het decor is Waterland, het veenweidegebied ten noordoosten van Amsterdam.

´De natuur is bijna een personage op zich. Knap debuut, wars van alle trends.´
Gazet van Antwerpen, 21 oktober 2006

´De eerste honderd bladzijden van Boven is het stil zijn arm aan dialoog. Gerbrand Bakker schildert het leven van Helmer. Hij doet dat op genadeloze wijze: niet met penseel op doek, maar met nagels op een schoolbord. Het leven van deze man, die zijn leven verspeeld heeft, doet de lezer pijn. Als de jonge Henk aan de cast wordt toegevoegd, is dat een aangename verrassing. [...] Boven is het stil is een oerklassiek, maar aangrijpend en mooi boek. Het bijtende begin, de subtiele charme van het midden en het voorzichtig-wrange einde deze lezer heeft van cover tot cover van deze roman genoten.´
Marc Cloostermans in De Standaard, 15 december 2006

´Boven is het stil plays with the milieu, form and characters of the traditional Dutch novel, and with tenderness as well as laconic humour shows what unexpected life it still contains.´
John Coetzee in een brief aan uitgeverij Cossee

´This is a quiet book, humble in tone, with a fine, self-deprecating humour. The characters Gerbrand Bakker brings to life are real - as confused and lost as they are humane and quietly strong. David Colmer's translation captures the author's precise yet reserved style. Bakker's first novel for adults, The Twin has already won prizes in the Netherlands. It leaves the reader touched and with the impression of having seen and smelled the ever-damp Dutch platteland with its "wet buildings in wet surroundings", where "dead wood is beautiful too".´
Times Literary Supplement, 25 april 2008

´Helmer is the twin of the title in this unusual, memorable novel set on a remote Dutch farm. Now in his early 50s, he lives with his once authoritarian, now helpless, father in his boyhood home - the house that, through circumstance, proved his prison. For it was Helmer's twin brother Henk who was supposed to remain on the farm as their father's subordinate while Helmer studied literature at university. When the twins were 20, Henk died in a car accident; some years later their mother succumbed to a seizure on the bathroom floor. Now, out of the blue, Henk's fiancée has written to Helmer, asking him to take on her teenage son. The boy's presence causes confusion and longing in the older man, recalling a previous abortive relationship with a farmhand. Loneliness, combined with the beauty of the landscape, creates an atmosphere of inchoate yearning.´
The Guardian, 17 mei 2008

Beautifully expressed solitude of a twin left behind

´[...] Bakker’s writing is rich with imagery and wry humour. Henk’s bedroom ‘‘has become one big gathering point for the past, and the living museum piece [h is father] in the adjacent bedroom just keeps on breathing’’. His stream of recollections is interspersed essentially with current events, such as attending to the bodily needs of his decrepit father, attending funerals or talking to neighbours. While Helmer realises that he has become melded to the farm, something he never wanted, he continues to long for the Danish coast, a place that has always appeared exotic and mysterious. The unrelenting flatness of the Dutch landscape, the canals, the sails on the windmill and damp green fields all seep into the writing. So too does the decay, the suffocating smell of Helmer’s unwashed, bedridden father. Bakker has a gift for investing daily rituals and landscape with the universal questions around identity and self worth. Helmer’s transformation affirms that it is never too late to take responsibility for one’s destiny. This is a beautifully written book - its lustre lies in the clear simplicity of language as well as the authenticity of Helmer’s internal dialogue.´
Uit: The sunday Business Post (Ierland), 18 mei 2008

´The Twin by Dutch gardener Gerbrand Bakker (Harvill Secker, Pounds 16.99) stylistically contrasts with McCrea's urban-based pyrotechnics. Restrained and sparsely written, it's set in the rural quiet of the northern Netherlands. But it, too, concerns burgeoning male identity. Now in his fifties, Helmer has run the family farm since an accident killed his twin brother, Henk - the natural farming heir - when he was 19. He was forced to give up his university studies and tentative escape from familial expectation.
As his father lies dying, the possibility of what might have been haunts Helmer. His anger towards his fiercely traditional patriarch swells through the narrative, but so does his curiosity about who he really is. He gradually confronts his lack of life, love and identity - all brought about by the absence of his twin. When Henk's former fiancee turns up and asks if her wayward son can stay, things move towards a poignant epiphany. The Twin is a slow burner but also a beautiful example of understatement. It could so easily be a bleak tale of regret but Bakker's spartan prose eloquently conveys the humour of Helmer's awakening.´
The Financial Times, 17 mei 2008

´This is a novel of great brilliance and subtlety. It contains scenes of enveloping psychological force but is open-ended, its extraordinary last section suggesting that fulfilment of long-standing aspirations can arrive, unanticipated, in late middle-age. Human dramas are offset by landscape and animals feelingly delineated, and David Colmer's translation is distinguished by an exceptional (and crucial) ear for dialogue.´
The Independent, 30 mei 2008

´There's a magic about this book which is difficult to capture. The writing, wonderfully translated by David Colmer, is deceptively simple, with the human dramas contrasting sharply with the flat, unbroken landscape of the Netherlands. The humour is laconic and gentle. There are moments of deep tenderness and of stark brutality, visions of the psychological depths and, in the final part, a hope that, when all hope has passed, there might be a positive future. [...]
The book reminded me of Coetzee as his best or a more structured Michael Ondaatje but given that this is a debut novel I think Gerbrand Bakker is a name to watch for in the future. You might also enjoy His Illegal Self by Peter Carey but The Twin is better.´
Thebookbag.co.uk, mei 2008

A life lost in counting sheep

´[...]Gerbrand Bakker's outstanding debut novel, set in the Dutch countryside, is one of those rare works of fiction that everyone should read. It is full of life and truth, all conveyed through a narrative voice that refuses to allow the reader to turn away for a moment[...]
In addition to his graceful, understated prose, Bakker demonstrates throughout this brilliant work two abiding gifts, one for establishing a narrative voice of genius, the other for creating vivid three-dimensional characters who emerge off the page. Ada is one of those characters, and it is possible to feel her helplessness in the face of Helmer's dilemma. She wants to help him, but there is little she can do. Helmer himself develops into a remarkable study of a passive individual conscious of what has happened to his life[...]
Not for nothing is this wonderful novel published by Harvill Secker, which has served, and continues to serve, European literature so well by alerting a wider audience to a Dutch literary masterwork of quiet sophistication. The Twin is a narrative you don't so much read as experience, one you are unlikely to forget because the inspired Gerbrand Bakker has grasped what should be said, and how much more need only be hinted at. ´
The Irish Times, 24 mei 2008

´Bakkers novel is the embodiment of sober Calvinist restraint, yet is intensely moving and compelling. A sympathetic portrayal of middle age, it's a quiet, subtle study of how emotional repression can be destructive to lives too [...]
These psychological dramas, executed in elegant, controlled prose, unfold against the backdrop of a flat and unchanging landscape which makes them all the more vivid.´
Literary Review, juli 2008

´Alles ist sehr übersichtlich angelegt in "Oben ist es still", dem tiefen, lakonischen Romandebüt des niederländischen Sprach- und Literaturwissenschaftlers sowie diplomierten Gärtners Gerbrand Bakker [...] Es pulst ein elegisch-kreisender Takt der nützlichen Verrichtungen, in dem das Leben fast unmerklich verrinnt. ´
Berliner Zeitung, 16 augustus 2008

´Det er kun ovenpå, der er stille i Bakkers fine prosa; nedenunder rumsterer lidenskaberne. Dialoger, erindringsfragmenter og landskabsbeskrivelser samler sig fortræffeligt i hans stemningsfremkaldende roman, der er så stilfærdig og alligevel sigende, som et hollandsk genremaleri kan være det. ´
Politiken, 20 augustus 2008

´Hollandske Gerbrand Bakkers romandebut er en overbevisende og elegant skildring af et opbrud sent i livet. ´
Information, 21 augustus 2008

´Schon nach wenigen Seiten ist klar: Hier weiß einer, wovon er schreibt, und zwar vollständig, und er hat die passende Sprache dafür gefunden. Knapp, präzise, lakonisch. Schnitte genau dann, wenn sie wirken. Von Satz zu Satz wird der Leser mitgezogen, obwohl zunächst nichts Sensationelles geschieht. ´
Titel Magazin, 25 augustus 2008

´This is an absolutely beautiful work set within the melancholy landscape of a drizzly Dutch winter. The sense of isolation and loneliness is virtually palpable. It’s bleak, at times eerie, like the hooded crow that permanently presides over old van Wonderen’s window. A deeply introspective novel that speaks to one’s innermost voice. The one that ultimately helps Helmer find peace. If you expect to find a gripping plot, you won’t. The Twin is about finding one’s self.´
Readings (Australië), 4 september 2008

´If this scenario appears to have the potential for the author to dig deeply into the inherent tensions between the old and the new, the dying out of small farming, lost loves and the possibilities of fresh starts, then think again. Bakker has, in my view, completely missed his chance to produce that beautiful examination of wistful tenderness, personal mourning, and empathy for metaphor in the landscape, that other writers like Annie Proulx and Cormac McCarthy have mastered.´
M/C Review (Australië), 26 september 2008

´Bakker is a kind of Dutch Cormac McCarthy, if you replace the American West with the Dutch countryside. It’s an elegant, spare and psychologically astute evocation of rural life, it’s desolation balanced by quiet humour.´
Age (Melbourne), 27 september 2008

´Der Bücherherbst ist zwar noch jung, aber Bakkers eindringliche Zwillingsbrüder-Story ist zweifelsohne bereits einer der Höhepunkte.´
Profil, augustus 2008

´‘Raucht der Junge im neuen Zimmerchen?’
‘Ja.’
‘Das mußt du ihm verbieten.’
‘Hab ich, er hört nicht.’
‘Ich muß zur Toilette.’
‘Nachher.’
Aus diesem Schprachstoff is das Buch. Von der ersten bis zur letzten Seite. Und mehr kann man eigentlich nicht dazu sagen. Das muss man selbst lesen. ´
Kreuzer, september 2008

´Bakkers Debüt-Roman ist eine wunderbar lakonisch erzählte Geschichte über das Vergeben - und etwickelt mit feinem, unsentimentalen Witz unwiderstehliche Wärme. ´
Kölnische Rundschau, herbst 2008

´There is a yearning quality about the restrained, perambulating but elegant prose of The Twin, which has its setting in the cold, wet, Dutch platteland. [...] Shortlisted for the 2007 Libris Literature Prize, The Twin is a moving meditation on life and the ties that bind us to each other and to what we perceive as our duty. ´
Courier Mail, 12 oktober 2008

´Eventually the reader, too, comes to terms with Helmer's limitations and surprising depths. This is quite a tribute to Gerbrand Bakker's beautifully managed narrative techniques and his insight into what might seen a very ordinary life. ´
Canberra Times, 25 oktober 2008

´Gerbrand Bakker ist ein verstörend schöner Roman gelungen, der an eine künstlerische Forderung erinnert, die manchem gestrig ercheinen mag: Wahrhaftigkeit!´
Deutschlandradio, 23 december 2008

´Aus Beobachtungen von Natur- und Landschaftsphänomenen nämlich speist sich die nordisch-melancholische Grundstimmung dieses Buches noch mehr als aus den Themen Weltschmerz, Tod und Einsamkeit - eine Verbindung, die auch einem Knut Hamsun kaum besser hätte gelingen können.´
Literaturen, 1/2 2009

´Bauerngeschichten sind öde. Wir kennen das aus dem Fernsehen, diese holzvertäfelte Weltenferne, diese herzerwärmende Idylle mit Scheune und Stroh. Wir haben gesehen, wie der Landarzt beim Kalben hilft, und gehört, wie auf unserer kleinen Farm der Hahn kräht. So geht das Klischee. Und so geht der erste Satz aus Gerbrand Bakkers Oben ist es still, dem wohl besten Bauernroman, der in den Niederlanden je geschrieben wurde: »Ich habe Vater nach oben geschafft.« [...]Die Dialoge funkeln in der Trübe der grau grundierten Landschaft. Die neugierige Nachbarin, die schnoddrigen Bauernkollegen, der wilde Knecht, der faule Jugendliche – klar, alles Klischees. Bloß: Bakker weiß das! Mit dieser spärlichen Besetzung erreicht er bisweilen wahrlich komödiantische Höhen. Und immer wieder gibt es diese Szenen, die einfach grandiose Prosa sind: wenn eine Nebelkrähe den flügge werdenden Knecht an der Flucht hindert. Oder als Helmer fast in einer Pfütze ertrinkt, weil er ein Schaf vom regennassen Acker ziehen will. Jetzt, da alle Muss-man-gelesen-Haben des vergangenen Jahres durchgeackert sind, sollte die Zeit da sein: Raus aufs Land! Helmer, das sind wir alle.´
Die Zeit, 22 januari 2009

´Wer von einem Roman vor allem eine Kette dramatischer Geschehnisse erwartet, der wird mit diesem Buch vielleicht nicht zufrieden sein, dessen Fabel zu alltäglich, die Darstellungsweise zu sanft finden. Andererseits ist es so, dass ein Romanautor nicht pausenlos Spannung liefern muss. Was wir von ihm fordern dürfen, sind Menschenbilder, die Schilderung von Beziehungen, das Aufdecken dessen, was aus den Beziehungen erwächst. Verhängnisse zum Beispiel, doch nicht unbedingt blutiger Art. Vielen von uns bereitet die ganz gewöhnliche Umgebung Enttäuschungen, Kränkungen und Ängste, und davon werden wir geformt oder auch aus der Form gebracht. Wer da leidet, sucht nach Hilfe, verlangt auf jeden Fall nach einer Möglichkeit, sich zu äußern, den schmerzenden Knoten im Innern aufzudröseln. So etwas beschreibt der niederländische Schriftsteller Gerbrand Bakker, geboren 1962, in seinem ersten Roman. Dabei wird nicht klar, ob und wie weit der Autor eigenes Erleben hier literarisch verarbeitet hat. Wie auch immer, er kennt sich aus in Menschenseelen, denn alles, was Bakker erzählt, leuchtet ein. Man begreift, warum dieses Romandebüt, als es 2006 in Bakkers Heimat erschien, Aufmerksamkeit erregte und mit zwei Preisen ausgezeichnet wurde.´
Frankfurter Allgemeine Zeitung, 3 februari 2009

´Gerbrand Bakker's writing is fabulously clear, so clear that each sentence leaves a rippling wake.´
Los Angeles Times, 29 maart 2009

´Sinds Gerbrand Bakker ben ik de op één na beste schrijver van Nederland.´
Tommy Wieringa

´Het bijzondere is dat Wieringa nog wel eens gelijk kon hebben ook. Want het boek van Bakker is niet alleen goed, maar ook eigenzinnig en origineel.´
Noord-Hollands Dagblad, 28 februari 2006

´[...] Boven is het stil is géén streekroman. Omdat de auteur is opgegroeid in het landelijke Wieringerwaard wordt de natuur wél in zijn grootse onverschilligheid en schoonheid opgevoerd. Dat is het eerste pluspunt van deze fraaie roman. [...]
Bakker durft het bovendien aan om nauwgezet met tekst situaties te schilderen die juist door hun alledaagsheid aan zeggingskracht winnen.´
Noord-Hollands Dagblad, 9 maart 2006

´[...] bleke beschrijvingen van provinciaal leed, gebracht door een beginneling die overduidelijk een probleem heeft met de delete-toets van zijn tekstverwerker.´
HP/De Tijd, nr. 10 (10 maart 2006)

´Laat dit [‘een loflied op de schoonheid van de Noord-Hollandse natuur’, GB] Zeeuwse en Friese lezers echter niet afschrikken want Boven is het stil is veel meer dan een regioroman. Gerbrand Bakker, zelf boerenzoon, vertelt in een simpele maar doeltreffende stijl het ontroerende verhaal van de 55-jarige boerenzoon Helmer die op een dag zijn bedlegerige vader naar boven verhuist en voorzichtig maar vastberaden probeert zijn mislukte leven een andere wending te geven.´
VPRO-gids, nr. 12 (25 - 31 maart)

´Boven is het stil is niet alleen een prachtige titel, het is ook een prachtig romandebuut. [...]
De lezer wordt niet onderschat, Bakker vertrouwt erop dat die ook zonder veel bijvoeglijke naamwoorden of andersoortige toelichting de onderliggende emoties wel zal begrijpen. En dat klopt. [...]
Bakker roep op een schitterende en ingetogen manier de sfeer op van het leven op het Nederlandse platteland [...] nergens kun je hem betrappen op vals sentiment. [...]
Het zijn juist [...] kleine motieven die de roman tot zo’n harmonieus geheel maken. [...]
Onopgesmukt en liefdevol is de toon. [...]´
De Volkskrant, 24 maart 2006

´Boven is het stil is een fantastische roman, die iedereen moet lezen.
[...] en daar hebben we de kracht van de roman te pakken: we lezen een ogenschijnlijk eenvoudig verhaal, maar onderhuids voelen we aan alle kanten spanningen.
Er staat meer dan er staat. En dat maakt deze roman zeer de moeite waard. Bovendien worden we getrakteerd op zeer rake en rijke beschrijvingen van de natuur, de dieren en de emoties die deze omgeving oproept.´
Uitdragerij.nl, 28 maart 2006

´[...] Een buitengewoon ontroerend boek, waarin, onuitgesproken, heel veel levenswijsheid en poëzie wordt opgeroepen. Dat gebeurt op meeslepende wijze. Want de onderhuidse spanning die al in de eerste zin van Boven is het stil wordt opgeroepen, wordt tot en met de laatste zin volgehouden. Dat mag gerust een stilistisch wondertje worden genoemd.´
Dagblad van het Noorden, 31 maart 2006

´Bakker gebruikt de natuur bijna als personage, als toeverlaat voor zoekende mensen, buitenbeentjes, van wie de levens meebewegen op de deining van de seizoenen [...].
Als een impressionistisch schilderij [...] in traag meanderend proza [...].
Een mooi boek [...] Gerbrand Bakker levert met zijn eerste roman voor volwassenen een bovengemiddeld debuut af, verpakt in een wonderschone kaft.´
De Telegraaf, 7 april 2006

´U heeft zojuist de recensie gelezen van een merkwaardig boek. Het is een traag boek, langdradig bijna, dat echter meeslepend is en spannend. U zult met dit boek niet weten hoe u het heeft.´
De recensent.nl, 10 april 2006

Hier is een schrijver opgestaan

´Bakker probeert geen indruk te maken, zet geen borst op. De eenvoudige, bijna kale, heldere stijl van het boek is de grote kracht van dit goede debuut. [...]
Het mooie aan Boven is het Stil is dat Bakker onderhuidse gevoelens niet expliciet beschrijft, hij laat veel ongezegd en ook dat maakt de roman sterk. Subtiliteit in plaats van uitleggerigheid. [...]
Boven is het Stil is zo'n debuut waarvan je na lezing zegt - en vergeef me de clichés: hier is een schrijver opgestaan; dat maakt heel benieuwd naar zijn volgende boeken.´
Het Parool, donderdag 13 april 2006

´Het is een beeldschoon verteld verhaal.[...] alles wijst erop dat Bakker net zoveel van zijn personage is gaan houden als de lezer. Wat een schat van een man, wat 'n parel van een boek.´
Nu.nl, 17 april 2006

´Las laatst een meeslepende roman waarvan ik niet kon geloven dat het een debuut is, Boven is het stil van Gerbrand Bakker.´
Uit de column van Marjoleine de Vos, NRC Handelsblad, 1 mei 2006

´Met dit schijbaar karige proza dat het verdomt alles aan ons uit te leggen, slaagt de schrijver erin zijn niet geringe doel te bereiken. Eenzaamheid tonen, gewoonheid ongewoon maken, isolement in taal onderbrengen.
[...] een subtiel uitgewerkte, bijna schuchtere erotische onderlaag [...] een fraai debuut.´
Kees 't Hart in De Groene Amsterdammer nr. 18, 5 mei 2006

´Geen zin te veel staat er in zijn boek, hoeveel triviale handelingen Bakker ook beschrijft. Hij heeft hoogachting voor de lezer, legt niets uit. De toon van het verhaal is helder en simpel, het boerenleven passend. Toch zijn de woorden met zorg gekozen, en is elke zin met aandacht geconstrueerd. Boven is het stil is ronduit een prachtig boek, dat iedere literatuurliefhebber in de kast moet hebben staan.´
Recensieweb, 1 juni 2006

Juryrapport Debutantenprijs 2006, juni 2006

´Na de dood van zijn tweelingbroer Henk moet Helmer zijn studie onderbreken en thuis op de ouderlijke boerderij komen werken. Als ook zijn moeder sterft en zijn vader bedlegerig wordt, start Helmer, nu zijn eigen baas op het erf, een wraakoefening. Hij installeert zijn vader in een kamertje boven, verzorgt hem even wreedaardig als fatsoenlijk en neemt het hele huis onder handen.

Lukt het Helmer zijn leven van frustratie en gemiste kansen bij te sturen? Die vraag wordt niet expliciet gesteld in Boven is het stil, maar wel rechtlijnig en messcherp beantwoord. Gerbrand Bakker voert naast Helmer en zijn vader hun vroegere knecht, de verloofde van zijn broer en haar zoon, de buurvrouw en haar twee zoontjes op. Met die weinige, onvergetelijk getekende personages bevolkt hij een natuurlijke omgeving die veel meer is dan een decor, zoals de bonte kraai in de kale es veel meer is dan zomaar een vogel in een boom.

Bakker ontwikkelt zijn verhaal traag en geduldig, in harmonie met de landelijke wereld waarin het zich afspeelt. Het andere ritme in dit prachtige boek, dat van de zesenvijftig hoofdstukjes, is daarentegen kortaf en direct, in overeenstemming met het gedrag van Helmer. Ook de dialogen, sober en raak, en de beelden, schaars en sterk, passen bij het verhaal en zijn antiheld. De lezer wordt vanaf de eerste zin binnengelaten in het huis, en daarna tot en met de laatste zin geconfronteerd met de eenzaamheid van de personages. En toch is het antwoord op de impliciete vraag troostend.´

Kaïn en Abel in Waterland

´Boven is het stil wemelt van de personages die in een streekroman niet zouden misstaan: de norse boer, de zwijgzame knecht. Maar het verhaal stijgt moeiteloos boven die stereotypen uit. [...]
Gerbrand Bakker weet hoe je spanning opbouwt. Hij weet dat to show effectiever is dan to tell. Mooi is bijvoorbeeld het waas van homo-erotiek dat over de roman hangt. [...]
Vóór alles is hij een begenadigd stilist. De dialogen zijn voorbeeldig, en de natuurbeschrijvingen hebben Nescio-achtige allure. In lang niet zo´n oer-Hollandse roman met zo veel genoegen gelezen.´
Dagblad Trouw, zaterdag 17 juni.

´Een boek dat misschien wel het mooiste debuut is van de afgelopen tien jaar.´
Wim Brands in De Avonden, woensdag 28 juni 2006

Gerbrand Bakker debuteert met een verstild Hollands minidrama

´Veel spectaculairs gebeurt er niet in Boven is het stil. Maar dat is geen gemis; het plattelandsverhaal is spannend en blinkt uit door de elegante stijl.´ ´Dat Helmer zich ongemerkt (en onuitgesproken door zijn schepper) bewust wordt van zijn homoseksuele gevoelens, is een van de verrassingen van de roman. Toch is de schoonheid van Boven is het stil vooral gelegen in de stijl. Bakker schrijft natuurlijke, droogkomische dialogen en weet zonder omhaal van woorden perfect de sfeer van een schaatstocht op het meer, een ernstig gesprek aan de keukentafel of een wandeling door de wei op te roepen. Maar hij is ook goed in de nuchtere of filosofische oneliner die een pagina kan doen oplichten: ´November is niet kraakfris en stil meer´, ´Motregen is niet meer dan mist met grootheidswaan´, ´Als je niet beter weet, weet je niet wat je mist´, en natuurlijk de zin die als motto voor de roman kan dienen: ´Het is zo´n gemodder, leven´.´ Boven is het stil, dat ook nog eens op een Avonden-achtige manier la tendre guerre tussen een zoon en zijn oude vader tekent, is bepaald niet de slechtste titel om aan dat rijtje [Knielen op een bed violen en Joe Speedboot, GB] toe te voegen.´
NRC Handelsblad, vrijdag 28 juli 2006.

Parels

´Er zijn van die boeken die je om de hoofdpersoon (boer van 55 jaar), de thematiek (leeft leven dat hij niet wil leven en verzorgt oude vader) en het decor (het Noord-Hollands landschap) eigenlijk niet wilt lezen, maar die van zo'n wonderbaarlijke schoonheid blijken te zijn, dat de taal en sfeer nog dagenlang nagalmen in je hoofd, zodat je niet in staat bent een ander boek ter hand te nemen [...]
Origineel en eigenzinnig.´
Intermediair nr. 36, 7 september 2006

´Je hebt het ongetwijfeld al van vele kanten gehoord. Maar ik heb toch ook de onbedwingbare behoefte om je te complimenteren met het mooiste boek sinds Bordewijk en Nescio. Ik ben weer trots op de Nederlandse literatuur - dank je wel!´
Mail van Lydia Rood, 25 oktober 2006.

´Boven is het stil is een wonderlijk boek. Het is even verstild als de streek waar het zich afspeelt en even ingetogen als de mensen die er in figureren. Onnadrukkelijk en met een zuinige pen weet Gerbrand Bakker ervaringen en conflicten op te roepen waar het in het menselijk verkeer om draait: het geworteld zijn in bloed en bodem, het verlangen naar vrijheid, de druk van de plicht, en bovenal de geheimzinnige lokroep van de erotiek die zelfs in het verkeer tussen bloedverwanten te horen is. Van een roman als deze eersteling zou ik niet zo gauw een tweede voorbeeld kennen, al maakt hij wel de herinnering los aan het late werk van Arthur van Schendel, dat net zo'n hommage is aan Hollandse binnenvetters en hun klei- en veengrond als Bakkers prachtige debuut.´
Jaap Goedegebuure in BN/De Stem, 15 december 2006

Zie ook de buitenlandse besprekingen